Jan Lenczowski

Podróże bliższe i dalsze

Każdy człowiek, mniej lub bardziej, potrzebuje czasem wyjechać. Gdy tylko usamodzielniłem się w wystarczającym stopniu, by podróżować samodzielnie podróżowanie stało się dla mnie nałogiem. Pozostawanie w jednym miejscu dłuższy czas zaczyna działać na mnie przygnębiająco, odbiera mi energię życiową i wpadam w coraz dłuższe okresy marazmu. Gdy wyjeżdżam, życie nabiera tempa, nie ma codziennej rutyny, czuję, że żyję.

Początkowe podróże były dla mnie najbardziej interesujące. Pierwszy raz wyrwałem się na "Zachód" w 1992 roku. W Wielkiej Brytanii, gdzie odwiedzałem rodzinę, wszystko wydawało się bardziej kolorowe, nowoczene i atrakcyjne. W 1995 roku po raz pierwszy wyjechałem na wakacje autostopem, ta forma podróżowania przez wiele lat służyła mi do poznawania Europy i jej mieszkańców. Do tej pory uważam, że nie ma lepszej i bardziej pełnej formy poruszania się po świecie.

Następnym etapem w moim życiu były wyjazdy do pracy w takich krajach, jak Niemcy, Hiszpania, Irlandia, Islandia, Walia i Norwegia. Mieszkając i pracując w tych krajach wykorzystywałem cały swój wolny czas na zwiedzanie i poznawanie lokalnego życia, a pieniądze zarobione w ten sposób, również zazwyczaj wykorzystywałem do finansowania dalszych podróży.